Η ιστορία της Γαλλίας ξεκινάει ουσιαστικά από την εποχή της παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συνεχίζεται ως σήμερα. To μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας, που περιλάμβανε ολόκληρη τη σημερινή Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, είχε καταληφθεί το 51 π.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος με τη νίκη του αυτή εξασφάλισε τον έλεγχο της χώρας από τους Ρωμαίους. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκρατίας, ιδρύθηκαν διάφορες πόλεις και κατασκευάστηκαν δρόμοι, γέφυρες και υδραγωγεία. Σήμερα χρησιμοποιούνται ακόμα μερικές ρωμαϊκές γέφυρες, ενώ πολλοί σύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι έχουν κατασκευαστεί πάνω σε παλιούς ρωμαϊκούς. Μετά την κατάκτηση, διαδόθηκε στη Γαλατία ο ρωμαϊκός πολιτισμός και με το πέρασμα του χρόνου μεταβλήθηκε σε λατινική χώρα από πολιτιστική και γλωσσική άποψη. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. η Γαλατία δέχτηκε, για πρώτη φορά, τις εισβολές διάφορων γερμανικών φυλών, οι οποίες πολλαπλασιάστηκαν κατά τους δυο επόμενους αιώνες. Οι εισβολείς ήταν κυρίως Φράγκοι, Βουργουνδοί και Βησιγότθοι και πέτυχαν, πολλές φορές, να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε ορισμένες περιοχές της Γαλατίας, εξαιτίας της εξασθενημένης αντίστασης των Ρωμαίων. Έτσι, κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ., οι Φράγκοι έθεσαν κάτω από τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας, ενώ το 500 εκχριστιανίστηκε ένα φραγκικό βασίλειο με επικεφαλής τον Κλόβι (γαλ. Clovis Ier, γερμ. Chlodwig I., ελλ. Χλωδοβίκος Α'). Οι διάδοχοι του Κλόβι δέχτηκαν επιθέσεις από νέους εισβολείς και για να αντιμετωπίσουν έκαναν πολλές πολεμικές επιχειρήσεις. Το 732, ένας μουσουλμανικός στρατός ξεκίνησε από την Ισπανία και διαμέσου των Πυρηναίων άρχισε να προσβάλει τη Γαλατία χωρίς επιτυχία όμως, γιατί καταδιώχθηκε από τους Φράγκους. Το 800, τα σύνορα της χώρας είχαν επεκταθεί πολύ και περιλάμβαναν τμήματα τη σημερινή Αυστρία, Γερμανία, Ιταλία και Γιουγκοσλαβία. Τότε στέφθηκε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Καρλομάγνος, που πέτυχε να επεκτείνει τη χώρα ακόμα περισσότερο.
Σταθμό στην ιστορία της Γαλλίας και ολόκληρου του κόσμου αποτέλεσε η Γαλλική Επανάσταση Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 ήταν η κοινωνική επανάσταση που κατήργησε την απόλυτη μοναρχία στην Γαλλία γκρεμίζοντας το φεουδαρχικό σύστημα και αντικαθιστώντας το με το δημοκρατικό, και ώθησε σε αναδιοργάνωση την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Γαλλική Επανάσταση ενέπνευσε τους λαούς όλης της Ευρώπης στο να παλέψουν ενάντια στην εκμετάλλευση και την απολυταρχική μοναρχία, αποτελώντας το έναυσμα για τον ξεσηκωμό στην Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα. Η επανάσταση οργανώθηκε από την ανερχόμενη αστική τάξη, η οποία εμπνευσμένη από τα κηρύγματα των Διαφωτιστών και με κεντρικό σύνθημα το τρίπτυχο «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη» , θέλησε να βελτιώσει την υπάρχουσα μοναρχία μετατρέποντάς την σε συνταγματική και όχι να την καταργήσει. Στην πορεία όμως, η μοναρχία καταργήθηκε και μετά από περιόδους τρομοκρατίας αλλά και οργάνωσης δίκαιου κράτους, η νεοσύστατη Δημοκρατία καταλύθηκε από την δικτατορία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Αίτια της επανάστασης
Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα προπαγάνδιζε μία αποστροφή κατά της απόλυτης μοναρχίας. Οι αντιλήψεις είχαν αρχίσει να στρέφονται προς ένα δημοκρατικό ιδεώδες, τα ανθρώπινα και τα αστικά δικαιώματα, το κοσμικό κράτος καθώς και την πίστη στην λογική. Αυτή η φιλοσοφία έπαιρνε την εξουσία από τον μονάρχη και τον κλήρο. Σ' αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο, βρήκαν απήχηση οι ιδέες του κλασικού φιλελευθερισμού. Επίσης, η μασονική και το παράδειγμα της μετριοπαθούς αγγλικής μοναρχίας είχαν σημαντική επιρροή στους επαναστάτες.
Η ενίσχυση της αστικής τάξης: Οι δύο πρώτες τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς μοιράζονταν ως τότε την πολιτική δύναμη. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία, παρόλο που η αστική τάξη είχε αποκτήσει αξιόλογη δύναμη.
Η οικονομική κρίση: Το γαλλικό κράτος ήταν στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής. Η Γαλλία αναμείχθηκε ενεργά στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1775 - 1783). Παρότι κατόρθωσε να κερδίσει την Αγγλία, το οικονομικό βάρος ήταν τέτοιο που την οδήγησε σε χρεοκοπία. Επιπλέον, το 1789 η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε δραματικά, λόγω της άσχημης σοδειάς του 1788 και του 1789 και του βαρύτατου χειμώνα του 1788 - 1789. Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν ως και 60%, ενώ ο μισθός των αγροτών μόνο 20%, κάτι το οποίο προκάλεσε μεγάλη πείνα. Μάλιστα έχει υπολογιστεί ότι την άνοιξη του 1789 το 1/3 του γαλλικού πληθυσμού μαστιζόταν από την πείνα. Όλα αυτά οδήγησαν σε έντονη κοινωνική αναταραχή που εκδηλώθηκε με ληστρικές πράξεις και εξεγέρσεις.
Η κρίση του φεουδαρχικού συστήματος: η παραδοσιακή φεουδαρχική κοινωνική κατανομή που ίσχυε από τον Μεσαίωνα στην Γαλλία άρχισε να παρακμάζει. Ενώ οι ευγενείς απολάμβαναν μεν πολλά προνόμια, δεν μπορούσαν να ενεργήσουν πολιτικά υπό την απολυταρχία, καθώς μόνο ο βασιλιάς είχε πολιτική εξουσία.Ο Έρικ Χομπσμπάουμ θεωρεί την Επανάσταση ως "απόπειρα της αριστοκρατίας να ανακαταλάβει το κράτος".[1]
Φιλοσοφία του ΔιαφωτισμούΑπό τα μέσα του 18ου αιώνα η επίδραση της διαφωτιστικής κριτικής στην κοινωνία ήταν μεγάλη. Πολλοί ευγενείς έπαψαν να πιστεύουν πια στα απαρχαιωμένα προνόμια. Τα σαλόνια, τα περιοδικά, οι χώροι συγκεντρώσεων και οι μασονικές στοές έγιναν φορείς της ολοένα αυξανόμενης δυσαρέσκειας κατά της απόλυτης μοναρχίας. Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού έκανε λόγο για τα ατομικά δικαιώματα,για ελευθερία,και ισότητα,έννοιες που ως τότε ήταν άγνωστες κάτω από τον ζυγό του απολυταρχικού καθεστώτος.
Γεωγραφία Τα σπουδαιότερα βουνά είναι οι Γαλλικές Άλπεις που βρίσκονται στη Νοτιοανατολική περιοχή της χώρας, με ψηλότερη κορυφή το «Λευκό Όρος» (4 810μ.) ακολουθούν τα Πυρηναία, τα Ιούρα και τα Βόσγια. Οι κυριότερες πεδινές περιοχές της Γαλλίας είναι: το πράσινο λεκανοπέδιο, οι πεδινές εκτάσεις της Καμπανίας, της Πικαρδίας, της Νορμανδίας, του Λίγηρα, της Κεντρικής Γαλλίας, το λεκανοπέδιο του Ροδανού και η πεδιάδα της Αλσατίας. Δορυφορική εικόνα της ηπειρωτικής Γαλλίας. Χαρακτηριστικό των ποταμών είναι ότι αυτοί που ρέουν προς τα Βόρεια έχουν συνήθως ήρεμη ροή, ενώ όσοι ρέουν προς τα Νότια είναι ορμητικοί και πολλές φορές χειμαρρώδεις. Σπουδαιότεροι ποταμοί είναι οι εξής: ο Σηκουάνας (Seine), που χαρακτηρίζεται σαν «υδάτινη λεωφόρος». Αποτελεί τον επιμηκέστερο πλωτό ποταμό της χώρας, ξεκινά από το Ανατολικό τμήμα της και ρέει προς τα Βορειοδυτικά. Περνά από το Παρίσι και χύνεται στη θάλασσα της Μάγχης, στη Χάβρη. Ο Λίγηρας (Loire), ο μακρύτερος ποταμός της Γαλλίας, ξεκινά από Νοτιότερα και η αρχική του ροή έχει κατεύθυνση προς τα Βορειοδυτικά μέχρι την Ορλεάνη. Από εκεί και πέρα στρέφεται προς τα Δυτικά και χύνεται στον Ατλαντικό, στο Σαιν Ναζαίρ. Ο Γαρούνας (Garonne) είναι ορμητικότερος από τους προηγούμενους, πηγάζει από τα Πυρηναία και χύνεται στον Ατλαντικό. Ο Ροδανός (Rhône) είναι δυσκολότερα πλωτός από τους προηγούμενους και οι εκβολές του σχηματίζουν μεγάλο Δέλτα. Ο Ρήνος (Rhin) αρδεύει 180 περίπου χιλιόμετρα της Ανατολικής παραμεθόριας περιοχής. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί της Γαλλίας συνδέονται μεταξύ τους, καθώς και με τους μεγάλους ποταμούς της Ευρώπης με διώρυγες συνολικού μήκους 4.800 χιλιομέτρων. Ποικίλη μορφολογία παρουσιάζουν οι ακτές και οι παραλίες της χώρας. Αυτές που βρίσκονται στη Βόρεια θάλασσα είναι χαμηλές, πεδινές και αμμώδεις, ενώ οι ακτές της Μάγχης είναι βραχώδεις. Όσες βρίσκονται στη Μεσόγειο είναι χαμηλές και πλαισιωμένες με λίμνες, ενώ οι ακτές της Προβηγκίας είναι ψηλότερες και έχουν πολλές κολπώσεις. Ειδικά οι ακτές της Νορμανδίας παρουσιάζουν την ιδιομορφία της εναλλαγής αμμωδών επίπεδων παραλιών με απότομες βραχώδεις ακτές με κλίση σχεδόν κάθετη (ακτές Νορμανδικού τύπου). Το μεγαλύτερο ποσοστό πληθυσμού ζει στις αστικές περιοχές. Εκτός από το Παρίσι οι μεγαλύτερες πόλεις της Γαλλίας είναι η Λυών (Lyon) (445.400 κατ.), η Μασσαλία (Marseilles) (798.300 κατ.), η Τουλούζη (Toulouse) (390.000 κατ.), το Μπορντό (Bordeaux) (215.363 κατ.), η Νάντη (Nantes) (270.000 κατ.) και το Στρασβούργο (Strasbourg) (264.115).
Κλίμα
Η Γαλλία έχει ποικιλία κλιμάτων, εξαιτίας της μεγάλης της επαφής με τις θάλασσες που την περιβρέχουν και τις πλαισιώσεις της από ηπειρωτικές περιοχές. Η χώρα βρίσκεται σε ίση περίπου απόσταση από το Βόρειο πόλο και τον Ισημερινό, για αυτό δεν γνωρίζει ούτε τα μεγάλα ψύχη της Βόρειας ή Ανατολικής Ευρώπης, ούτε τους μεγάλους καύσωνες των μεσογειακών χερσονήσων. Στις ακτές της Μεσογείου, π.χ., καθώς και στο μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Γαλλίας, τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά. Στα Νότια οι χειμώνες είναι εξαιρετικά ήπιοι, ωστόσο μερικές φορές φυσούν από τα Πυρηναία και τις Άλπεις ψυχροί άνεμοι. Ένας τέτοιος άνεμος είναι και ο μαΐστρος από το Δέλτα του Ροδανού που φυσά 3-4 μέρες συνέχεια και με μεγάλη ορμή. Η πτώση των βροχών είναι σχεδόν παντού καλά κατανεμημένη. Οι άφθονες βροχές κάνουν το έδαφος ευφορότατο.
Aξιοθέατα
Με τον όρο Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame de Paris) αναφερόμαστε στον μητροπολιτικό χριστιανικό ναό της πόλης του Παρισιού, που αποτελεί ένα από τα πλέον θαυμαστά αρχιτεκτονικά μνημεία του οξυκόρυφου ή γοτθικού λεγόμενου ρυθμού. Βρίσκεται επί της νήσου της πόλης στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας. Η κατασκευή του άρχισε το 1163 του θεμέλιου λίθου τεθέντος υπό του Πάπα Αλέξανδρου Γ’ και του Βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ’. Ο Ναός αποπερατώθηκε περί τα μέσα του 13ου αιώνα. Το 1699 υπέστει ακρωτηριάσεις με το δικαιολογητικό της επισκευής του.
Το μουσείο του Λούβρου (Musée du Louvre) είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού και φιλοξενεί περίπου 35.000 μεγάλης αξίας εκθέματα που περιλαμβάνουν έργα της αρχαιότητας και της μεσαιωνικής τέχνης μέχρι το 1848. Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά μία έκταση περίπου 60.000 τετραγωνικών μέτρων.
Το Μουσείο το Λούβρου στο Παρίσι, είναι το μουσείο με τις περισσότερες επισκέψεις παγκοσμίως, και ένα από τα παλαιότερα, μεγαλύτερα και πιο διάσημα μουσεία και εκθέσεις ζωγραφικής. Ένα κτίριο με μεγάλη καλλιτεχνική και ιστορική σημασία, από την εποχή της δυναστείας των Καπετών μέχρι σήμερα.
Ο πύργος αυτός σχεδιάστηκε από το Γάλλο μηχανικό Αλέξανδρο Άιφελ με σκοπό καθαρά μνημειακό για την παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1889.
Ο Αλέξανδρος Άιφελ γεννήθηκε το 1832 στη Ντιζόν της Γαλλίας. Απόφοιτος διδάκτορας του πανεπιστημίου, ειδικεύτηκε στις μεταλλικές κατασκευές και έκτισε πολλές γέφυρες στην Ευρώπη, Αφρική και Ινδοκίνα. Το σημαντικότερο όμως έργο του είναι ο ομώνυμος πύργος του στο πεδίο του Άρεως στο Παρίσι.
Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της νοητής ευθείας που σχηματίζουν τρεις αψίδες, δημιουργώντας ένα επιβλητικό θέαμα, για το οποίο και ο Ναπολέων θα ήταν περήφανος.
Αεροφωτογραφία του Παρισιού
Η είσοδος στοΒασιλική του Saint Denis: Το παλαιότερο μεγάλης Gothic δομής, της Βασιλικής του Saint Denis χτίστηκε τον 12ο αιώνα.
Hotel deVille: Χτισμένο το 14ο αιώνα, στο Hotel de Ville υπάρχει το σπίτι του δημάρχου και των λοιπών διοικητικών γραφείων του Παρισιού.
Κήπους του Λουξεμβούργου: Ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα δημόσια πάρκα,ο κήπους του Λουξεμβούργου, βρίσκεται δίπλα στοΠαλάτι του Λουξεμβούργου, το οποίο χτίστηκε από τη Marie de Medicisστις αρχές του 1600 και σήμερα στεγάζει τη γαλλικήΓερουσία. Τα πιο εμβληματικά χαρακτηριστικά του περιλαμβάνουν μια οκταγωνική πισίνα, η Κρήνητων Μεδίκων και πολλά αγάλματα.
alaisGarnier: Είναι γνωστό ως Όπερα του Παρισιού, το Palais Garnier χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα για να στεγάσει την όπερα της πόλης και το μπαλέτο. Διάσημο για τη στολισμένη πρόσοψή του, την κεντρική σκάλα και την πολυτελή διακόσμηση, θεωρείται ένα εξαιρετικό παράδειγμα της Beaux-Arts αρχιτεκτονικό στυλ..
LuxorΟβελίσκοςστηνπλατεία Place de la Concorde: Τα σύμβολα ΟβελίσκουLuxorστο κέντροτης δημόσιας πλατείαςγνωστήως ο τόποςτηςla Concorde,είναι το παλαιότερομνημείοτου Παρισιού, που χρονολογείται από3300 χρόνια. Δεδομένηςτης πόληςαπόMuhammad Aliτης Αιγύπτουτο 1829, κάποτεβρισκότανστην είσοδοτουΝαούΛούξορστην ανατολικήόχθη του Νείλου...
Pere Lachaise Cemetery: το μεγαλύτερο νεκροταφείο του Παρισιού, Pere Lachaise ιδρύθηκετο 1804από τον Ναπολέοντα, ο οποίος μεταβίβασετα ερείπιατουLa Fontaine, Μολιέροκαιάλλαφωτιστικάεκεί. Από τότε,πολλοί διάσημοι άνθρωποι έχουν ταφεί εκεί, και ως εκ τούτουείναι οι λόγοι επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες το χρόνο.
Sacre-Coeur: Σκαρφαλωμένη στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτρης στο υψηλότερο σημείο της πόλης, η εκκλησία Sacre-Coeur χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και είναι ρωμανικού-βυζαντινού ρυθμού. Η ανάβαση στην κορυφή του θόλουτου προσφέρει υπέροχη θέα από το Παρίσι.
Κατακόμβεςτου Παρισιού: Γεμάτο μετα λείψανατωνεκατομμυρίων ανθρώπων, απόκοσμηοστεοφυλάκιοτου Παρισιούέχει μετατραπεί απόπρώηνΡωμαϊκήςλατομείαασβεστόλιθουσεέναν τάφομάζαστα τέλη του 18ουαιώνα. Αυτόεπέτρεψε στους υπαλλήλους ναμεταφέρουντα οστάαπό τα θορυβώδηκαι τις ασθένειεςπου μαστίζονται απόκεντρικήνεκροταφείατης πόλης...
Sainte-Chapelle: Μιαγοτθική εκκλησία που βρίσκεται στο προαύλιο του Conciergerieστο Ilede la Cite, Sainte-Chapelle κτίστηκε και εγκαινιάστηκε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της Rayonnant γοτθικό στυλ, είναι γνωστό για την υπέροχη βιτρόπαράθυρα και οροφές θολωτήτου...
Kουζίνα
Όταν μιλάμε για Γαλλία έρχεται κατευθείαν στο μυαλό μας το καλό φαγητό και το ακριβό κρασί. Η γαλλική κουζίνα είναι πλούσια και διαδεδομένη σε όλον τον κόσμο. Όποιος επισκεφτεί την Γαλλία θα έχει τη δυνατότητα να βρει όμορφα μικρά και γραφικά μαγαζάκια όπου θα μπορεί να δοκιμάσει Κοσούλε, τις γνωστές σε όλους μας μπαγκέτες με διάφορες γεύσεις, και παράλληλα, να γευτεί πιάτα όπως Ρακλέτ, Γραντέν, Νταφινουά, Ταρτιφλέ, που αποτελούνται κυρίως από κρέας και λαχανικά. Αυτό που ίσως να μην ξέρουν πολλοί για την Γαλλία είναι πως είναι γνωστή και για τη τυροκομία της, καθώς παράγει παραπάνω από 400 είδη τυριών και μάλιστα πολλά από αυτά αξίζει κανείς να τα δοκιμάσει. Παρόλο αυτά, οι ντόπιοι αν είναι για κάτι περήφανοι τότε είναι σίγουρα για το κρασί τους. Η Γαλλία θεωρείται η πατρίδα του κρασιού και μάλλον δικαιολογημένα, αφού όλοι οι δρόμοι είναι γεμάτοι με μαγαζιά που μπορεί κανείς να το προμηθευτεί. Σχεδόν το κάθε σπίτι της γαλλικής επαρχίας διαθέτει το δικό του κελάρι με μια εντυπωσιακή συλλογή σπάνιων κρασιών είτε δικής τους παραγωγής είτε του εμπορίου. Η κουζίνα τους όμως δεν ξέρει μόνο από καλό κρασί και φαγητό αλλά απεναντίας δίνει ιδιαίτερη βάση και στο επιδόρπιο. Ας μην ξεχνάμε το τιραμισού το οποίο έχει ακουστεί σε όλο τον κόσμο. Όσοι βέβαια, έχουν δοκιμάσει τιραμισού στο Παρίσι λένε πως δεν μπορεί να συγκριθεί αυτή η μοναδική γεύση με όπου αλλού κι αν το έχουν φάει.
French fashion in Paris
Η Μόδα είναι μια σημαντική βιομηχανία και πολιτισμική εξαγωγή της Γαλλίας από το δέκατο έβδομο αιώνα, και η σύγχρονη"haute couture" προέρχεται από το Παρίσι στη δεκαετία του 1860. Σήμερα, το Παρίσι, μαζί με το Λονδίνο, το Μιλάνο, και η πόλη της Νέας Υόρκης, θεωρείται μία από τις πρωτεύουσες της μόδας στον κόσμο, και η πόληείναι το σπίτιήέδραπολλών από τους αρχαιότερουςοίκους μόδας, όπωςBalenciaga, Céline, Chanel, Chloe, Dior, Givenchy, Jean-PaulGaultier, ο Ερμής, Lanvin, Rochas, Vuittonκαι Yves Saint Laurent.
Η έκφραση haute couture(Υψηλή Ραπτική)είναι, στη Γαλλία, μια νομικάπροστατευόμενη ονομασία,που εγγυώνταιορισμένα πρότυπα ποιότητας.
ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΟΔΑΣ
Η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού λαμβάνει χώρα δύο φορές το χρόνο μετά από την Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου. Είναι η τελευταίακαι γενικά και η πιο προβλεπόμενη πόλη του μήνα μόδας. Οι ημερομηνίες καθορίζονται απότη γαλλική ομοσπονδία μόδας.Φέτος, η Εβδομάδα Μόδας πραγματοποιήθηκε στο Carrousel du Louvre.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ιστορία της Γαλλίας ξεκινάει ουσιαστικά από την εποχή της παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συνεχίζεται ως σήμερα.
To μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας, που περιλάμβανε ολόκληρη τη σημερινή Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, είχε καταληφθεί το 51 π.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος με τη νίκη του αυτή εξασφάλισε τον έλεγχο της χώρας από τους Ρωμαίους. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκρατίας, ιδρύθηκαν διάφορες πόλεις και κατασκευάστηκαν δρόμοι, γέφυρες και υδραγωγεία. Σήμερα χρησιμοποιούνται ακόμα μερικές ρωμαϊκές γέφυρες, ενώ πολλοί σύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι έχουν κατασκευαστεί πάνω σε παλιούς ρωμαϊκούς. Μετά την κατάκτηση, διαδόθηκε στη Γαλατία ο ρωμαϊκός πολιτισμός και με το πέρασμα του χρόνου μεταβλήθηκε σε λατινική χώρα από πολιτιστική και γλωσσική άποψη.
Τον 3ο αιώνα μ.Χ. η Γαλατία δέχτηκε, για πρώτη φορά, τις εισβολές διάφορων γερμανικών φυλών, οι οποίες πολλαπλασιάστηκαν κατά τους δυο επόμενους αιώνες. Οι εισβολείς ήταν κυρίως Φράγκοι, Βουργουνδοί και Βησιγότθοι και πέτυχαν, πολλές φορές, να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε ορισμένες περιοχές της Γαλατίας, εξαιτίας της εξασθενημένης αντίστασης των Ρωμαίων. Έτσι, κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ., οι Φράγκοι έθεσαν κάτω από τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας, ενώ το 500 εκχριστιανίστηκε ένα φραγκικό βασίλειο με επικεφαλής τον Κλόβι (γαλ. Clovis Ier, γερμ. Chlodwig I., ελλ. Χλωδοβίκος Α'). Οι διάδοχοι του Κλόβι δέχτηκαν επιθέσεις από νέους εισβολείς και για να αντιμετωπίσουν έκαναν πολλές πολεμικές επιχειρήσεις. Το 732, ένας μουσουλμανικός στρατός ξεκίνησε από την Ισπανία και διαμέσου των Πυρηναίων άρχισε να προσβάλει τη Γαλατία χωρίς επιτυχία όμως, γιατί καταδιώχθηκε από τους Φράγκους. Το 800, τα σύνορα της χώρας είχαν επεκταθεί πολύ και περιλάμβαναν τμήματα τη σημερινή Αυστρία, Γερμανία, Ιταλία και Γιουγκοσλαβία. Τότε στέφθηκε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Καρλομάγνος, που πέτυχε να επεκτείνει τη χώρα ακόμα περισσότερο.
Σταθμό στην ιστορία της Γαλλίας και ολόκληρου του κόσμου αποτέλεσε η Γαλλική Επανάσταση
Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 ήταν η κοινωνική επανάσταση που κατήργησε την απόλυτη μοναρχία στην Γαλλία γκρεμίζοντας το φεουδαρχικό σύστημα και αντικαθιστώντας το με το δημοκρατικό, και ώθησε σε αναδιοργάνωση την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Γαλλική Επανάσταση ενέπνευσε τους λαούς όλης της Ευρώπης στο να παλέψουν ενάντια στην εκμετάλλευση και την απολυταρχική μοναρχία, αποτελώντας το έναυσμα για τον ξεσηκωμό στην Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα.
Η επανάσταση οργανώθηκε από την ανερχόμενη αστική τάξη, η οποία εμπνευσμένη από τα κηρύγματα των Διαφωτιστών και με κεντρικό σύνθημα το τρίπτυχο «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη» , θέλησε να βελτιώσει την υπάρχουσα μοναρχία μετατρέποντάς την σε συνταγματική και όχι να την καταργήσει. Στην πορεία όμως, η μοναρχία καταργήθηκε και μετά από περιόδους τρομοκρατίας αλλά και οργάνωσης δίκαιου κράτους, η νεοσύστατη Δημοκρατία καταλύθηκε από την δικτατορία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Αίτια της επανάστασης
- Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα προπαγάνδιζε μία αποστροφή κατά της απόλυτης μοναρχίας. Οι αντιλήψεις είχαν αρχίσει να στρέφονται προς ένα δημοκρατικό ιδεώδες, τα ανθρώπινα και τα αστικά δικαιώματα, το κοσμικό κράτος καθώς και την πίστη στην λογική. Αυτή η φιλοσοφία έπαιρνε την εξουσία από τον μονάρχη και τον κλήρο. Σ' αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο, βρήκαν απήχηση οι ιδέες του κλασικού φιλελευθερισμού. Επίσης, η μασονική και το παράδειγμα της μετριοπαθούς αγγλικής μοναρχίας είχαν σημαντική επιρροή στους επαναστάτες.
- Η ενίσχυση της αστικής τάξης: Οι δύο πρώτες τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς μοιράζονταν ως τότε την πολιτική δύναμη. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία, παρόλο που η αστική τάξη είχε αποκτήσει αξιόλογη δύναμη.
- Η οικονομική κρίση: Το γαλλικό κράτος ήταν στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής. Η Γαλλία αναμείχθηκε ενεργά στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1775 - 1783). Παρότι κατόρθωσε να κερδίσει την Αγγλία, το οικονομικό βάρος ήταν τέτοιο που την οδήγησε σε χρεοκοπία. Επιπλέον, το 1789 η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε δραματικά, λόγω της άσχημης σοδειάς του 1788 και του 1789 και του βαρύτατου χειμώνα του 1788 - 1789. Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν ως και 60%, ενώ ο μισθός των αγροτών μόνο 20%, κάτι το οποίο προκάλεσε μεγάλη πείνα. Μάλιστα έχει υπολογιστεί ότι την άνοιξη του 1789 το 1/3 του γαλλικού πληθυσμού μαστιζόταν από την πείνα. Όλα αυτά οδήγησαν σε έντονη κοινωνική αναταραχή που εκδηλώθηκε με ληστρικές πράξεις και εξεγέρσεις.
- Η κρίση του φεουδαρχικού συστήματος: η παραδοσιακή φεουδαρχική κοινωνική κατανομή που ίσχυε από τον Μεσαίωνα στην Γαλλία άρχισε να παρακμάζει. Ενώ οι ευγενείς απολάμβαναν μεν πολλά προνόμια, δεν μπορούσαν να ενεργήσουν πολιτικά υπό την απολυταρχία, καθώς μόνο ο βασιλιάς είχε πολιτική εξουσία.Ο Έρικ Χομπσμπάουμ θεωρεί την Επανάσταση ως "απόπειρα της αριστοκρατίας να ανακαταλάβει το κράτος".
[1]
Φιλοσοφία του ΔιαφωτισμούΑπό τα μέσα του 18ου αιώνα η επίδραση της διαφωτιστικής κριτικής στην κοινωνία ήταν μεγάλη. Πολλοί ευγενείς έπαψαν να πιστεύουν πια στα απαρχαιωμένα προνόμια. Τα σαλόνια, τα περιοδικά, οι χώροι συγκεντρώσεων και οι μασονικές στοές έγιναν φορείς της ολοένα αυξανόμενης δυσαρέσκειας κατά της απόλυτης μοναρχίας. Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού έκανε λόγο για τα ατομικά δικαιώματα,για ελευθερία,και ισότητα,έννοιες που ως τότε ήταν άγνωστες κάτω από τον ζυγό του απολυταρχικού καθεστώτος.Γεωγραφία
Τα σπουδαιότερα βουνά είναι οι Γαλλικές Άλπεις που βρίσκονται στη Νοτιοανατολική περιοχή της χώρας, με ψηλότερη κορυφή το «Λευκό Όρος» (4 810μ.) ακολουθούν τα Πυρηναία, τα Ιούρα και τα Βόσγια.
Οι κυριότερες πεδινές περιοχές της Γαλλίας είναι: το πράσινο λεκανοπέδιο, οι πεδινές εκτάσεις της Καμπανίας, της Πικαρδίας, της Νορμανδίας, του Λίγηρα, της Κεντρικής Γαλλίας, το λεκανοπέδιο του Ροδανού και η πεδιάδα της Αλσατίας.
Δορυφορική εικόνα της ηπειρωτικής Γαλλίας.
Χαρακτηριστικό των ποταμών είναι ότι αυτοί που ρέουν προς τα Βόρεια έχουν συνήθως ήρεμη ροή, ενώ όσοι ρέουν προς τα Νότια είναι ορμητικοί και πολλές φορές χειμαρρώδεις. Σπουδαιότεροι ποταμοί είναι οι εξής: ο Σηκουάνας (Seine), που χαρακτηρίζεται σαν «υδάτινη λεωφόρος». Αποτελεί τον επιμηκέστερο πλωτό ποταμό της χώρας, ξεκινά από το Ανατολικό τμήμα της και ρέει προς τα Βορειοδυτικά. Περνά από το Παρίσι και χύνεται στη θάλασσα της Μάγχης, στη Χάβρη. Ο Λίγηρας (Loire), ο μακρύτερος ποταμός της Γαλλίας, ξεκινά από Νοτιότερα και η αρχική του ροή έχει κατεύθυνση προς τα Βορειοδυτικά μέχρι την Ορλεάνη. Από εκεί και πέρα στρέφεται προς τα Δυτικά και χύνεται στον Ατλαντικό, στο Σαιν Ναζαίρ. Ο Γαρούνας (Garonne) είναι ορμητικότερος από τους προηγούμενους, πηγάζει από τα Πυρηναία και χύνεται στον Ατλαντικό. Ο Ροδανός (Rhône) είναι δυσκολότερα πλωτός από τους προηγούμενους και οι εκβολές του σχηματίζουν μεγάλο Δέλτα. Ο Ρήνος (Rhin) αρδεύει 180 περίπου χιλιόμετρα της Ανατολικής παραμεθόριας περιοχής. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί της Γαλλίας συνδέονται μεταξύ τους, καθώς και με τους μεγάλους ποταμούς της Ευρώπης με διώρυγες συνολικού μήκους 4.800 χιλιομέτρων.
Ποικίλη μορφολογία παρουσιάζουν οι ακτές και οι παραλίες της χώρας. Αυτές που βρίσκονται στη Βόρεια θάλασσα είναι χαμηλές, πεδινές και αμμώδεις, ενώ οι ακτές της Μάγχης είναι βραχώδεις. Όσες βρίσκονται στη Μεσόγειο είναι χαμηλές και πλαισιωμένες με λίμνες, ενώ οι ακτές της Προβηγκίας είναι ψηλότερες και έχουν πολλές κολπώσεις. Ειδικά οι ακτές της Νορμανδίας παρουσιάζουν την ιδιομορφία της εναλλαγής αμμωδών επίπεδων παραλιών με απότομες βραχώδεις ακτές με κλίση σχεδόν κάθετη (ακτές Νορμανδικού τύπου).
Το μεγαλύτερο ποσοστό πληθυσμού ζει στις αστικές περιοχές. Εκτός από το Παρίσι οι μεγαλύτερες πόλεις της Γαλλίας είναι η Λυών (Lyon) (445.400 κατ.), η Μασσαλία (Marseilles) (798.300 κατ.), η Τουλούζη (Toulouse) (390.000 κατ.), το Μπορντό (Bordeaux) (215.363 κατ.), η Νάντη (Nantes) (270.000 κατ.) και το Στρασβούργο (Strasbourg) (264.115).
Κλίμα
Η Γαλλία έχει ποικιλία κλιμάτων, εξαιτίας της μεγάλης της επαφής με τις θάλασσες που την περιβρέχουν και τις πλαισιώσεις της από ηπειρωτικές περιοχές. Η χώρα βρίσκεται σε ίση περίπου απόσταση από το Βόρειο πόλο και τον Ισημερινό, για αυτό δεν γνωρίζει ούτε τα μεγάλα ψύχη της Βόρειας ή Ανατολικής Ευρώπης, ούτε τους μεγάλους καύσωνες των μεσογειακών χερσονήσων. Στις ακτές της Μεσογείου, π.χ., καθώς και στο μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Γαλλίας, τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά. Στα Νότια οι χειμώνες είναι εξαιρετικά ήπιοι, ωστόσο μερικές φορές φυσούν από τα Πυρηναία και τις Άλπεις ψυχροί άνεμοι. Ένας τέτοιος άνεμος είναι και ο μαΐστρος από το Δέλτα του Ροδανού που φυσά 3-4 μέρες συνέχεια και με μεγάλη ορμή. Η πτώση των βροχών είναι σχεδόν παντού καλά κατανεμημένη. Οι άφθονες βροχές κάνουν το έδαφος ευφορότατο.Aξιοθέατα
Με τον όρο Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame de Paris) αναφερόμαστε στον μητροπολιτικό χριστιανικό ναό της πόλης του Παρισιού, που αποτελεί ένα από τα πλέον θαυμαστά αρχιτεκτονικά μνημεία του οξυκόρυφου ή γοτθικού λεγόμενου ρυθμού.
Βρίσκεται επί της νήσου της πόλης στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας. Η κατασκευή του άρχισε το 1163 του θεμέλιου λίθου τεθέντος υπό του Πάπα Αλέξανδρου Γ’ και του Βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ’. Ο Ναός αποπερατώθηκε περί τα μέσα του 13ου αιώνα. Το 1699 υπέστει ακρωτηριάσεις με το δικαιολογητικό της επισκευής του.
Το μουσείο του Λούβρου (Musée du Louvre) είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού και φιλοξενεί περίπου 35.000 μεγάλης αξίας εκθέματα που περιλαμβάνουν έργα της αρχαιότητας και της μεσαιωνικής τέχνης μέχρι το 1848. Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά μία έκταση περίπου 60.000 τετραγωνικών μέτρων.
Το Μουσείο το Λούβρου στο Παρίσι, είναι το μουσείο με τις περισσότερες επισκέψεις παγκοσμίως, και ένα από τα παλαιότερα, μεγαλύτερα και πιο διάσημα μουσεία και εκθέσεις ζωγραφικής. Ένα κτίριο με μεγάλη καλλιτεχνική και ιστορική σημασία, από την εποχή της δυναστείας των Καπετών μέχρι σήμερα.
Ο πύργος αυτός σχεδιάστηκε από το Γάλλο μηχανικό Αλέξανδρο Άιφελ με σκοπό καθαρά μνημειακό για την παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1889.
Ο Αλέξανδρος Άιφελ γεννήθηκε το 1832 στη Ντιζόν της Γαλλίας. Απόφοιτος διδάκτορας του πανεπιστημίου, ειδικεύτηκε στις μεταλλικές κατασκευές και έκτισε πολλές γέφυρες στην Ευρώπη, Αφρική και Ινδοκίνα. Το σημαντικότερο όμως έργο του είναι ο ομώνυμος πύργος του στο πεδίο του Άρεως στο Παρίσι.
Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της νοητής ευθείας που σχηματίζουν τρεις αψίδες, δημιουργώντας ένα επιβλητικό θέαμα, για το οποίο και ο Ναπολέων θα ήταν περήφανος.
Αεροφωτογραφία του Παρισιού
Η είσοδος στο Βασιλική του Saint Denis: Το παλαιότερο μεγάλης Gothic δομής, της Βασιλικής του Saint Denis χτίστηκε τον 12ο αιώνα.
Hotel deVille: Χτισμένο το 14ο αιώνα, στο Hotel de Ville υπάρχει το σπίτι του δημάρχου και των λοιπών διοικητικών γραφείων του Παρισιού.
Κήπους του Λουξεμβούργου: Ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα δημόσια πάρκα,ο κήπους του Λουξεμβούργου, βρίσκεται δίπλα στοΠαλάτι του Λουξεμβούργου, το οποίο χτίστηκε από τη Marie de Medicisστις αρχές του 1600 και σήμερα στεγάζει τη γαλλικήΓερουσία. Τα πιο εμβληματικά χαρακτηριστικά του περιλαμβάνουν μια οκταγωνική πισίνα, η Κρήνητων Μεδίκων και πολλά αγάλματα.
alaisGarnier: Είναι γνωστό ως Όπερα του Παρισιού, το Palais Garnier χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα για να στεγάσει την όπερα της πόλης και το μπαλέτο. Διάσημο για τη στολισμένη πρόσοψή του, την κεντρική σκάλα και την πολυτελή διακόσμηση, θεωρείται ένα εξαιρετικό παράδειγμα της Beaux-Arts αρχιτεκτονικό στυλ..
LuxorΟβελίσκοςστηνπλατεία Place de la Concorde: Τα σύμβολα ΟβελίσκουLuxorστο κέντροτης δημόσιας πλατείαςγνωστήως ο τόποςτης la Concorde,είναι το παλαιότερομνημείοτου Παρισιού, που χρονολογείται από3300 χρόνια. Δεδομένηςτης πόληςαπόMuhammad Aliτης Αιγύπτουτο 1829, κάποτεβρισκότανστην είσοδοτουΝαούΛούξορστην ανατολικήόχθη του Νείλου...
Pere Lachaise Cemetery: το μεγαλύτερο νεκροταφείο του Παρισιού, Pere Lachaise ιδρύθηκετο 1804από τον Ναπολέοντα, ο οποίος μεταβίβασετα ερείπιατου La Fontaine, Μολιέροκαιάλλαφωτιστικάεκεί. Από τότε,πολλοί διάσημοι άνθρωποι έχουν ταφεί εκεί, και ως εκ τούτουείναι οι λόγοι επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες το χρόνο.
Sacre-Coeur: Σκαρφαλωμένη στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτρης στο υψηλότερο σημείο της πόλης, η εκκλησία Sacre-Coeur χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και είναι ρωμανικού-βυζαντινού ρυθμού. Η ανάβαση στην κορυφή του θόλουτου προσφέρει υπέροχη θέα από το Παρίσι.
Κατακόμβεςτου Παρισιού: Γεμάτο μετα λείψανατωνεκατομμυρίων ανθρώπων, απόκοσμηοστεοφυλάκιοτου Παρισιούέχει μετατραπεί απόπρώηνΡωμαϊκήςλατομείαασβεστόλιθουσεέναν τάφομάζαστα τέλη του 18ουαιώνα. Αυτόεπέτρεψε στους υπαλλήλους ναμεταφέρουντα οστάαπό τα θορυβώδηκαι τις ασθένειεςπου μαστίζονται απόκεντρικήνεκροταφείατης πόλης...
Sainte-Chapelle: Μιαγοτθική εκκλησία που βρίσκεται στο προαύλιο του Conciergerieστο Ilede la Cite, Sainte-Chapelle κτίστηκε και εγκαινιάστηκε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της Rayonnant γοτθικό στυλ, είναι γνωστό για την υπέροχη βιτρόπαράθυρα και οροφές θολωτήτου...
Kουζίνα
Όταν μιλάμε για Γαλλία έρχεται κατευθείαν στο μυαλό μας το καλό φαγητό και το ακριβό κρασί. Η γαλλική κουζίνα είναι πλούσια και διαδεδομένη σε όλον τον κόσμο. Όποιος επισκεφτεί την Γαλλία θα έχει τη δυνατότητα να βρει όμορφα μικρά και γραφικά μαγαζάκια όπου θα μπορεί να δοκιμάσει Κοσούλε, τις γνωστές σε όλους μας μπαγκέτες με διάφορες γεύσεις, και παράλληλα, να γευτεί πιάτα όπως Ρακλέτ, Γραντέν, Νταφινουά, Ταρτιφλέ, που αποτελούνται κυρίως από κρέας και λαχανικά. Αυτό που ίσως να μην ξέρουν πολλοί για την Γαλλία είναι πως είναι γνωστή και για τη τυροκομία της, καθώς παράγει παραπάνω από 400 είδη τυριών και μάλιστα πολλά από αυτά αξίζει κανείς να τα δοκιμάσει. Παρόλο αυτά, οι ντόπιοι αν είναι για κάτι περήφανοι τότε είναι σίγουρα για το κρασί τους. Η Γαλλία θεωρείται η πατρίδα του κρασιού και μάλλον δικαιολογημένα, αφού όλοι οι δρόμοι είναι γεμάτοι με μαγαζιά που μπορεί κανείς να το προμηθευτεί. Σχεδόν το κάθε σπίτι της γαλλικής επαρχίας διαθέτει το δικό του κελάρι με μια εντυπωσιακή συλλογή σπάνιων κρασιών είτε δικής τους παραγωγής είτε του εμπορίου. Η κουζίνα τους όμως δεν ξέρει μόνο από καλό κρασί και φαγητό αλλά απεναντίας δίνει ιδιαίτερη βάση και στο επιδόρπιο. Ας μην ξεχνάμε το τιραμισού το οποίο έχει ακουστεί σε όλο τον κόσμο. Όσοι βέβαια, έχουν δοκιμάσει τιραμισού στο Παρίσι λένε πως δεν μπορεί να συγκριθεί αυτή η μοναδική γεύση με όπου αλλού κι αν το έχουν φάει.
French fashion in Paris
Η Μόδα είναι μια σημαντική βιομηχανία και πολιτισμική εξαγωγή της Γαλλίας από το δέκατο έβδομο αιώνα, και η σύγχρονη"haute couture" προέρχεται από το Παρίσι στη δεκαετία του 1860. Σήμερα, το Παρίσι, μαζί με το Λονδίνο, το Μιλάνο, και η πόλη της Νέας Υόρκης, θεωρείται μία από τις πρωτεύουσες της μόδας στον κόσμο, και η πόληείναι το σπίτιήέδραπολλών από τους αρχαιότερουςοίκους μόδας, όπωςBalenciaga, Céline, Chanel, Chloe, Dior, Givenchy, Jean-PaulGaultier, ο Ερμής, Lanvin, Rochas, Vuittonκαι Yves Saint Laurent.
Η έκφραση haute couture(Υψηλή Ραπτική)είναι, στη Γαλλία, μια νομικάπροστατευόμενη ονομασία,που εγγυώνταιορισμένα πρότυπα ποιότητας.
ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΟΔΑΣ
Η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού λαμβάνει χώρα δύο φορές το χρόνο μετά από την Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου. Είναι η τελευταίακαι γενικά και η πιο προβλεπόμενη πόλη του μήνα μόδας. Οι ημερομηνίες καθορίζονται απότη γαλλική ομοσπονδία μόδας.Φέτος, η Εβδομάδα Μόδας πραγματοποιήθηκε στο Carrousel du Louvre.